یا باید مدیر جهادی بود یا رفاه طلب و اشراف گرا

ساده زیستی و دوری از تجملات

زندگی علوی باید برای همه انسان ها سرمشق باشد. فاصله طبقاتی مدیران از مردم آن چنان زشت و ناپسند است که هویت الهی را از مدیریت جهادی میستاند و آن را از جایگاه جهاد فی سبیل الله ساقط می کند. مدیر جهادی باید دست زندگی اش را از بیت المال بشوید و همانند کارکنان معمولی، به حقوق دریافتی اش اکتفا کند.

این کلام حقیقتی سنگین است که؛ یا باید مدیر جهادی بود یا رفاه طلب و اشراف گرا. گرفتن پاداش های مدیریتی، استفاده از خودرو دولتی برای استفاده شخصی، زندگی در خانه سازمانی در حالی که مدیر، خانه شخصی داشته باشد یا بتواند مثل عموم مردم خانه اجاره کند که طبیعتاً مدیران بهتر از کارمندان عادی می توانند اجاره خانه پرداخت کنند، و استفاده از دیگر امکانات ویژه از بیت المال، با مشی جهادی منافات دارد.